Een mooi bericht vanuit de ouderenzorg

28-1-2015, 00:00
Een mooi bericht vanuit de ouderenzorg

Pita Lugthart, maatschappelijk werker bij Zorggroep Solis, heeft zich ingezet voor de laatste wens van één van de bewoners van woonzorgcentrum De Bloemendal.  Pita Lugthart: “Nu alweer zo’n anderhalf jaar geleden kreeg ik via mijn collega’s van De Bloemendal de vraag of ik in gesprek wilde gaan met tante Doortje.

Terugkeer naar de geboortegrond

Tante Doortje is een Molukse dame die aangaf dat ze maar één wens had, en dat was sterven op haar geboortegrond in Ambon. Mevrouw gaf aan dat ze zich eenzaam voelde en weinig aansluiting vond bij de andere bewoners. Temeer ze het steeds lastiger vond om zich te uiten in de Nederlandse taal. Haar moedertaal, het Bahasa, kwam steeds meer naar boven.“

Tante Doortje is een 77 jarige dame, geboren in 1938 op Ambon/Passo. Haar familie heeft haar gekoppeld aan een beroepsmilitair om hem en zijn kinderen te verzorgen. In 1981 is zij met haar echtgenoot naar Nederland gekomen. Haar man is 14 jaar geleden overleden, tijdens een vakantie op Ambon, hij is daar begraven.

Pita: “De wens die mevrouw heeft vond ik heel begrijpelijk en reëel en beloofde haar dat ik ermee aan de slag zou gaan. Ik had inmiddels begrepen dat deze hele procedure niet gemakkelijk zou gaan, maar ik had iets vastberadens. Gelukkig maar dat je niet alles van te voren weet, anders had ik mij vast nog wel eens bedacht.

Veel voeten in de aarde

Ik heb eerst informatie ingewonnen bij de Ambassade in Den Haag over waar iemand aan moet voldoen om een terugkeer visum te kunnen aanvragen. De laatste jaren had mevrouw nauwelijks meer contact met haar familie gehad op Ambon, dus het was zoeken naar een contactadres.  
Gelukkig via een meneer van de Molukse kerk in Deventer kreeg ik de naam door van een collega van hem op Ambon, die de nodige ervaring had met repatriëring van ouderen naar Ambon. Zij heeft contacten gelegd met de familie van mevrouw op Ambon.
Aan deze contactpersoon heb ik heel veel te danken, anders had ik niet geweten hoe ik alles had moeten regelen. Ten eerste moesten we familie vinden die bereid waren om mevrouw in huis te nemen en voor haar te zorgen. Dat is gelukt, een lieve neef en nicht hebben een huisje gehuurd, en wat aangepast en willen voor tante Doortje gaan zorgen.
De hele procedure heeft heel veel voeten in de aarde gehad. Vooral de bureaucratie was een enorme drempel. Natuurlijk moeten alle voorwaarden goed doorlopen worden, zorgvuldigheid was geboden. De documenten, zoals een identiteitskaart, die in Nederland vrij gemakkelijk te verkrijgen zijn, hebben enige voeten in de aarde voordat je dat in Ambon voor elkaar hebt. En dat is nog maar één voorbeeld. 

Veel te vroeg:)

Gelukkig is het gelukt, en mevrouw vertrekt op 30 januari aanstaande eerst naar Bali en dan door naar Ambon.
Omdat je vanuit Nederland niet direct een KITAS (seniorenvisum) kunt krijgen moet mevrouw eerst nog tien dagen op Balie verblijven. Haar neef was bereid om mevrouw op het vliegveld van Bali op te vangen en daarna haar gedurende tien dagen op Bali te begeleiden. 
Dan ben je weer blij dat de familiebanden in deze landen zeer hecht zijn en dat er meer dan bij ons “de norm is voor de ouderen te zorgen”. 
Toen ik mevrouw ging vertellen dat er een ticket geboekt is op 30 januari aanstaande om 10.30 uur, en ik haar zei dat ze om 6 uur ’s morgens opgehaald zou worden, zei ze “Pita, dat is veel te vroeg…” “Ach ja tante Doortje, om uw wens in vervulling te laten gaan, moet u vroeg opstaan.”