Telefoonnummer Solis(0570) 698 298

Knuffelen met paarden in het verpleeghuis

Woensdag 10 mei

Mevrouw Achterkamp, bewoonster van het PW Jansen, geniet intens van het contact met therapiepaardje Woezel, de mini-shetlander. Op de achtergrond Annebé Temminck, de initiatiefneemster.  

Therapiepaardje? Het is een woord dat vragen oproept en sceptische blikken. Temminck, van beroep paardencoach, legt uit: ,,Ik kende het gebruik van therapiepaardjes in verzorgingshuizen uit Amerika. Daar komt het vaker voor. Vorig jaar kwam minipaardje Jip in ons bezit. Op een gegeven moment dacht ik, waarom begin ik hier niet zelf mee? Waarom ga ik niet zelf met minipaardjes naar verzorgingshuizen? 

Start

Acht weken geleden is ze van start gegaan met haar non-profit onderneming Therapiepaardje. Ze neemt een paardje -dat niet groter is dan een gemiddelde hond- mee naar verzorgingstehuizen en laat dementerende ouderen in contact komen met het dier.  In verzorgingshuis Humanitas is ze vaker geweest, voor Het PW Janssen is dit de eerste keer. 

Knuffelen met therapiepaardje Woezel 

Tineke Spijkers van Het PW Janssen: ,,Om de mensen met dementie te bereiken zoeken we naar allerlei mogelijkheden op het gebied van dingen voelen, zien, horen. Met zo'n knuffelpaardje kunnen de mensen alles doen, de dieren zijn erop getraind. Dit is voor ons iets nieuws, we zijn heel benieuwd of dit werkt."

Effect

En het werkt. Niet bij iedereen. Sommige bewoners leven zo in hun eigen gedachtewereld, voeren hele monologen waarin ze volledig opgaan, dat ze niet te interesseren zijn voor wat er buiten hun leefwereld gebeurt. 

Eén van de bewoonsters reageert totaal anders. Zo gauw ze het paardje Woezel ziet begint ze te stralen en wanneer het dier vlak bij haar staat kan ze er niet vanaf blijven. ,,Dit is net iets voor mij!"  zegt ze verrukt. 

Jesse-Beau Husken neemt therapiepaardje Woezel op schoot, zodat mevrouw van der Weij het dier beter kan zien. 

Sommige bewoners zijn bijziend, zoals mevrouw van der Weij. Maar als Jesse-Beau Husken (30), de partner van Temminck, het paardje optilt en op zijn schoot zet kan ze het dier op ooghoogte zien en begint haar gezicht te stralen. 

Mevrouw Jager kijkt aandachtig naar therapiepaardje Woezel, terwijl Annebé het dier naar haar toe leidt. 

Helemaal stil valt het personeel door de reactie van mevrouw Jager. Ademloos kijken ze toe als ze het dier aait terwijl ze er naar kijkt.  Later op de gang legt Nausikaä Hartskeerl, al 17 jaar zeventien jaar activiteitenbegeleidster bij het PW Janssen, uit: ,,Normaal kunnen we haar niet bereiken. Ze reageert nauwelijks ergens op. Maar nu maakte ze contact met het paardje, zwaaide ze jullie zelfs na, ongelofelijk! Het contact met dieren is een zo'n andere beleving,  dat effect kunnen wij als mensen niet bereiken. Dat gevoelscontact werkt ook als een ontlading omdat onze bewoners even wat emoties kwijt kunnen en dat geeft een goed gevoel, dat nog lang nawerkt."

Bij dit alles houdt Temminck het welzijn van het dier ook scherp in het oog.  Als ze 's morgens bij de wei komt en de dieren stralen rust en plezier uit, dan gaat ze er mee door. Wanneer  ze duidelijk niet lekker in hun vel zitten verplaatst ze de afspraak. ,,Ook als we op pad gaan hou ik mijn paardje scherp in de gaten." zegt Temminck ,,Als het midden in de ruimte gaat staan heeft het er duidelijk genoeg van. Of als het gaat gapen. En dan gaan we ook. Een uur is ook wel ongeveer het maximum."

Uitbreiden

Het eerste bezoek aan het PW Jansen zal niet de laatste zijn, de vervolgafspraken worden al gemaakt. ,,We gaan graag naar verzorgingshuizen, maar willen ons werkveld ook uitbreiden naar bijvoorbeeld kinderafdelingen van ziekenhuizen, of gevangenissen, eigenlijk naar alle instellingen waar mensen voor kortere of langere tijd moeten verblijven. Ook buiten Deventer. 

Annebé Temminck laat een bewoonster contact leggen met therapiepaardje Woezel. 

Therapiepaardje bestaat op dit moment alleen nog uit Annebé Temminck zelf en één of meer vrijwilligers.  Er zijn drie minipaardjes beschikbaar, waarvan er twee nog onervaren zijn.  Ze wil haar non-profit onderneming op den duur uitbouwen tot een volwaardige onderneming, waarvan ze rond kan komen. Op dit moment is ze afhankelijk van giften. 

Reactie Alzheimer Nederland

Dinant Bekkenkamp, teamleider wetenschappelijk onderzoek Alzheimer Nederland, heeft nog niet eerder gehoord van het gebruik van minipaardjes als zorgdier, maar staat er positief tegenover. ,,Naar het effect van zorgdieren is weinig onderzoek. Het lijkt erop dat mensen bijvoorbeeld rustiger worden door deze therapie. En sommige onderzoeken tonen een bescheiden verbetering van de kwaliteit van leven aan."

,,Het is denk ik interessanter om er buiten een wetenschappelijk kader naar te kijken. Zolang we blijven kijken naar de reacties van de mensen, vinden ze het prettig of niet. En wat dat betreft lijken dit soort activiteiten een prachtige aanvulling."

www.therapiepaardje.nl

http://www.destentor.nl/deventer/knuffelen-met-paarden-in-het-verpleeghuis~a702e9d6/

Stentor, Erna Lammers 08-05-17