Telefoonnummer Solis(0570) 698 298

Interview wethouder - Zorg in Deventer verandert mee

Woensdag 25 juni

Per 1 januari 2015 gaat de ondersteuning van (kwetsbare) ouderen van de rijksoverheid over naar de gemeenten. Jan Jaap Kolkman (PvdA) is de nieuwe wethouder voor zaken die met Wmo en AWBZ te maken hebben. Wat is zijn visie op de verandering van deze ondersteuning?

“Samen met betrokkenen zijn we de afgelopen twee jaar volop bezig geweest met de overgang van AWBZ naar Wmo. Sommigen betwijfelen of de gemeenten klaar zijn voor de transitie. Ik geloof in het optimisme van kansen grijpen. We moeten elkaar - zorgsector en gemeente - zeer serieus in de ogen durven kijken. We zijn partners, bereid om elkaars nieren te proeven maar ook om elkaar te vertrouwen. Ik denk dat de zorgsector krachtiger kan worden en meer draagvlak kan krijgen onder de bevolking. Dat kan als we beter luisteren naar mensen en eerlijker zijn in wat de samenleving kan bieden. Als we eerlijk zijn, wordt het nog mooier dan het nu al is. Het wordt namelijk van mensen zelf.”

Noodzaak

Kolkman vindt de komende transitie noodzakelijk. “De maatschappij verandert, het huidige stelsel is niet houdbaar, niet qua financiën maar ook niet qua maatschappelijke acceptatie. Daarbij komt dat de partijen in de zorg voor een deel niet in de stand zitten van de echte transitie. Niet iedereen wil of kan zijn organisatie zo aanpassen dat die daadwerkelijk kan inspelen op de verandering. Een ander punt is dat veel ouderen vinden dat het te snel gaat. Dat vraagt van ons als gemeentelijke overheid om met elkaar een nette overgangsregeling te organiseren, een regeling die ze kunnen snappen en behappen, en die betaalbaar blijft.”

Andere rol

Zorginstellingen zoals Zorggroep Solis zullen zich moeten aanpassen aan de veranderingen, vindt Kolkman. “Je kunt er op twee manieren naar kijken. De eerste manier is: ik heb een bedrijfsmodel, is dat nog houdbaar? Dan redeneer je vanuit het instituut dat in zijn oude modus alleen maar aan verzorging doet. Je kunt ook zeggen dat met het opheffen van die eerste drie ZZP’s, de scheiding van wonen en zorg feitelijk heeft plaatsgevonden. Als huis ga je daarin een mix aanbieden: wonen en een maatpakket van zorg. Wie vroeger een ZZP 2 kreeg, kan nu bijvoorbeeld in St Jurriën huren en op individuele basis zorg inkopen van de zorgverstrekker. Het is een lastige keus, hoewel ik weet dat er zorginstellingen zijn die zowel intramuraal als extramuraal zorg aanbieden. Daar kun je zowel huren als zorg inkopen onder de AWBZ. Als je als organisatie daarin niet meegaat omdat dat niet bij je ‘core business’ past, dan heb ik daar moeite mee. Ga je uit van het geld, of van de zorgbehoefte van mensen? Ik vind dat we de slag moeten maken naar het laatste. daarin zit onze opgave, met een grote rol voor de bewoners zelf. Het personeelsbeleid van de organisatie staat voor mij niet centraal, de huisvesting van de bewoner wel. We hebben partners nodig die dat snappen, die geloven in die veranderslag. Het is meedoen of verdwijnen. Alles om ervoor te zorgen dat je aansluit bij de individuele vraag van bewoners.”

Vrijwilligers

Vrijwilligers krijgen een grote rol in de nieuwe situatie. “Die vrijwilligers zijn van onschatbare waarde”, vindt Kolkman. “De gemeente subsidieert de Vrijwilligerscentrale Deventer (VCD) die vraag en aanbod van vrijwilligers coördineert en organisaties helpt vrijwilligers te vinden. We weten dat Solis heel veel vrijwilligers heeft gebonden, nu via de vrijwilligerscommunity Will. Zij doen al heel veel voor ouderen, denk aan PW Janssen. Vrijwilligers zouden in de wijken waar mensen zelfstandig wonen ook heel veel kunnen doen. Ik kan me  voorstellen dat vrijwilligers er zijn als mensen behoefte hebben aan wat ondersteuning, niet pas als er echt zorg nodig is.”

Toekomst

Over een aantal jaren ligt de hele transitie in de zorg achter ons. Hoe ziet het zorglandschap er dan uit? “Het wordt een enorme klus maar we hebben nu de kans om uit verkokering weg te komen en uit institutioneel gedrag. Alles wat alleen maar gefocust is op de eigen organisatie, op het eigen systeem, redt het op termijn niet. Je moet de verbinding zoeken.

Doordat mensen langer zelfstandig blijven wonen, hebben ze meer regie op hun eigen leven en zijn ze vrolijker. Daardoor nemen ze vervolgens minder zorg af want ze hebben die minder nodig. De zorg  betaalbaar houden is een belangrijk uitgangspunt. En ik blijf me er voor inzetten dat de overheid er is voor die mensen die zorg nodig hebben, maar het niet zelf kunnen betalen.”